Wethouder Engelen is pleegouder: ‘Wij willen haar nooit meer kwijt’

De jaarlijkse Week van de Pleegzorg is vandaag van start gegaan. Aandacht daarvoor is hard nodig, want alleen al in ons land staan bijna 900 kinderen op de wachtlijst voor een pleeggezin. Wethouder Frank Engelen is zelf pleegouder. “Voor ons voelt het alsof zij onze eigen dochter is.”

Een pleegkind. Het woord viel in huize Engelen al voordat de wethouder en zijn vrouw zelf kinderen hadden. Het verdween naar de achtergrond rond de geboorte van hun twee zoons. Om uiteindelijk tóch weer onderwerp van gesprek te worden. “We hadden in onze harten ruimte voor een derde kind. Wij zijn gezegend met een goed leven en dachten toen: ‘Er zijn kinderen die het zo lastig hebben. Wie zijn wij dan om die géén kans op een fijn leven te geven?’”

Twee jaar later – na een reeks intensieve gesprekken, informatieavonden en veel geregel – kreeg het gezin er een pleegdochter bij. Destijds was ze een half jaar; inmiddels zeven jaar. “Dat we kunnen zorgen voor een ander, geeft extra glans aan ons eigen leven.”

Halverwege het interview staat Engelen opeens op. Van zijn bureau pakt hij een gezinsfoto en houdt die omhoog. “Dit is toch een prachtig plaatje?” Te zien zijn de twee zoons en pleegdochter, gebroederlijk naast elkaar. De ogen van Engelen stralen, verraden hoe trots hij is op zijn kinderen. “Voor onze jongens is zij echt hun zusje. Ze kijken samen tv, gaan samen in bad en maken ruzie met elkaar.”

Waarom is het eigenlijk zo belangrijk dat er een Week van de Pleegzorg is? “Er is nog heel veel onwetendheid bij mensen. Velen denken dat als je zoiets aangaat, je er gelijk dertig jaar aan vast zit. Maar er zijn zoveel meer mogelijkheden, bijvoorbeeld voor alleen de weekenden of als pleegoma. En de wachtlijst is groot: er zijn kinderen die nu in een crisisopvang zitten, terwijl zij juist een veilige haven zo goed kunnen gebruiken.”

Die veilige haven, dat is precies wat Engelen en zijn vrouw hun pleegdochter willen bieden. “In zijn algemeenheid kun je zeggen dat eigenlijk elk pleegkind wel met een figuurlijke rugzak rondloopt. Daarom is het ook zo goed dat er pleegzorgbegeleiding is. Onze dochter heeft daarnaast een voogd, die heeft het gezag over haar en moet toestemming geven als wij bijvoorbeeld op vakantie willen.”

Het klinkt wat bureaucratisch, maar dat valt volgens de wethouder reuze mee: “De lijnen zijn heel kort en alles is altijd snel geregeld, heel fijn.”

Kleven er ook nadelen aan het pleegouderschap? Engelen denkt even na. “Nadelen zou ik het zelf niet noemen. Maar er zit wel een bureaucratisch systeem omheen. Er gaat een lang traject aan vooraf. En in veel gevallen moet je rekening houden met de biologische ouder of ouders.”

Soms is dat een spagaat, erkent hij. “Maar vooropgesteld: wij vinden ook dat zij haar eigen ouders moet zien, als dat kan. Als dat het beste voor haar is, dan is dat zo. Tegelijkertijd weten we dat we haar nooit meer kwijt willen.”