Met de vlag in top: een nostalgisch afscheid van Hennie Sibon

18 nov , 9:31 • Nieuws
WhatsApp Image 2026-11-18 at 04.07.58 (1)
Jos Kruisbergen
Beuningen, het jaar 2000. Het lijkt nog maar zo kort geleden, maar inmiddels zijn we 26 jaar verder. Een tijd waarin het gemeentehuis er anders uitzag, de gezichten vertrouwd waren en de krant nog dagelijks op tafel lag. In een bomvol gemeentehuis werd afscheid genomen van een man die twintig jaar lang een vertrouwd gezicht van de gemeente Beuningen was geweest: voorlichter Hennie Sibon.
Het was een afscheid zoals je dat tegenwoordig misschien niet meer zo vaak ziet. Veel mensen kwamen samen om Hennie de hand te schudden, hem te bedanken en hem uit te zwaaien na twintig jaar trouwe dienst. Er werd gelachen, herinneringen opgehaald en natuurlijk ook een traantje weggepinkt.
Hennie was meer dan alleen de voorlichter van de gemeente. Hij was een man van de samenleving, iemand die midden tussen de mensen stond en voor velen een vertrouwd aanspreekpunt was.
Toen hij twintig jaar eerder bij de gemeente begon, was het er volgens de verhalen soms heel wat rumoeriger aan toe. De gemeente kon nog weleens rollebollend over straat gaan, en daar wist de pers natuurlijk wel raad mee. Journalisten Gerard Hachmang en Thed Maas van De Gelderlander vertellen voor de camera over die tijd en over de veranderingen die zij in de jaren daarna meemaakten.
Hennie stond bij de journalisten bekend als eerlijk en betrouwbaar. Hij zorgde ervoor dat zij de juiste informatie kregen en was iemand op wie de pers kon vertrouwen.
Maar zoals zo vaak bij mensen die jarenlang iets voor een gemeenschap hebben betekend, bleef Henny zelf bescheiden.
„Ik heb maar wat gedaan wat ik dacht dat goed was,” zei hij.
Een eenvoudige zin, die misschien wel precies typeerde wie Hennie was.
Hij werkte als voorlichtingsambtenaar bij de gemeente Beuningen en kende de geschiedenis van de dorpen Beuningen, Ewijk, Weurt en Winssen. Hij werkte mee aan het boek 'De geschiedenis ligt op straat'. In 2005, ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de gemeente Beuningen, verscheen het boek 'van Oeverwallen tot Klavervier' en later volgden nog 'Za'k oe's vertelle' en een leergang voor de hoogste groepen van de basisschool: 'Hoe het vroeger was'.
Ook chef Kabinet Harrie Looman keek met warme gevoelens terug op de afgelopen twintig jaar:
„Ik heb twintig jaar met plezier gewerkt.”
En toen kwam er tijdens de receptie ineens een verrassing. Buiten klonk muziek en onverwacht verscheen fanfare Kunst en Vriendschap om Hennie een serenade te brengen. Een prachtig moment dat nog altijd van het scherm spat.
Er waren bloemen, felicitaties en mooie woorden. Hennie kreeg bovendien een bijzonder cadeau: een prachtig schilderij, gemaakt door kunstenaar Piet Snellenaar.
Zijn vriend Ab Bruisten wist het afscheid op geheel eigen wijze van een vrolijke noot te voorzien:
„Nu kunnen we nog meer van Hennie gebruikmaken.”
Ook burgemeester Huib Zijlmans sprak zijn waardering uit. Hij wist dat Beuningen een vertrouwd gezicht zou gaan missen. Niet alleen iemand die de gemeente naar buiten toe vertegenwoordigde, maar vooral een mens met wie velen door de jaren heen persoonlijk contact hadden opgebouwd.
„We zullen hem gaan missen, niet alleen in de uitstraling, maar ook in de persoonlijke contacten. Eens komt er een tijd dat je afscheid moet nemen.”
Oud-wethouder Wim Lam herinnerde zich vooral de bijzondere manier waarop Henny de gemeente voor het voetlicht wist te brengen:
„Hij kon de gemeente ludiek naar buiten brengen.”
En dan, na alle mooie woorden, de vele felicitaties en de vrolijke muziek, komt misschien wel de mooiste uitspraak van die dag.
Wethouder Guus Verheiden vatte het afscheid treffend samen:
„Als voorlichter is hij vervangbaar, maar als mens niet.”

Een stukje Beuningen van toen

Wie de filmbeelden nu terugziet, kijkt niet alleen naar het afscheid van Hennie Sibon. Je kijkt eigenlijk terug in de tijd.
Naar de mensen die toen nog midden in het leven stonden. Naar bekende gezichten die inmiddels zijn verdwenen. Naar stemmen die we misschien al jaren niet meer hebben gehoord. Naar een gemeente Beuningen die in veel opzichten veranderd is.
Wat in 2000 een gewone afscheidsreceptie leek, is nu een klein stukje geschiedenis geworden.
Dankzij de camera van cineast Jos Kruisbergen en zijn geluidsman Geert Megens zijn deze momenten bewaard gebleven. Beelden die anders misschien allang verloren waren gegaan, brengen nu de herinnering weer tot leven.
26 jaar later kijken we terug. Even zijn we weer in dat gemeentehuis van 2000. Even horen we de stemmen van toen en zien we de mensen van toen.
Dat is de kracht van film: het verleden komt voor even weer tot leven.
De historische film over het afscheid van Hennie Sibon is te bekijken op de website van de Jos Kruisbergen Stichting. Zo blijft een bijzonder stukje Beuningse geschiedenis bewaard — voor vandaag, maar vooral ook voor de generaties die na ons komen.
loading

Loading articles...

Loading