Monique Magdelijns vertelt...

WEURT, 8 december 2012 - Door Hans StratenRegelmatig gaan we op bezoek bij een bekende uit de gemeente die over het heden en verleden van het dorp wat te vertellen heeft en vragen naar zijn of haar visie over het dorp en haar gemeenschap. Vandaag zijn we te gast bij Monique Magdelijns uit Weurt.Als je ergens aan begint, dan moet je het ook afmaken

WEURT, 8 december 2012 -
Door Hans Straten

Regelmatig gaan we op bezoek bij een bekende uit de gemeente die over het heden en verleden van het dorp wat te vertellen heeft en vragen naar zijn of haar visie over het dorp en haar gemeenschap. Vandaag zijn we te gast bij Monique Magdelijns uit Weurt.

Als je ergens aan begint, dan moet je het ook afmaken

Ik neem plaats in de erker met in de rug een heerlijk winterzonnetje. Het wordt snel warm en wat is het heerlijk in deze dagen de zon weer eens te zien en te voelen.
Monique is er klaar voor en terwijl ze nog met de koffie bezig is, geeft ze aan dat ze het leuk vindt op deze manier indirect Weurt aandacht te geven.
Ik vind zondermeer dat Weurt vaak het ondergeschoven kind is in de media, dus juich ik elk initiatief toe. Dus Hans, met plezier werk ik hieraan mee.

Hoe lang wonen jullie al hier?
Dik 25 jaar en dan ook hier. Wij wonen hier graag. Hiervoor in Nijmegen bij mijn ouders gewoond. Zij kwamen uit Gennep en wonen ondertussen daar weer.
Monique komt op gang en vertelt over haar jeugd, dat toen al in het teken van voetbal stond.
Mijn vader kon erg goed voetballen en ik ging naar alle wedstrijden.
(Redactie: Monique Magdalijns is voorzitter jeugd van WVW)

Monique, deze dagen overheerst het drama in Almere. Mag ik jouw reactie.
Diep tragisch en vreselijk dat dit gebeurd is. Het is niet te bevatten. We willen het niet en toch gebeurt het. Kijk je specifiek naar het voetbal, dan zie je (zelfs bij de kleintjes) aan de zijlijn dingen gebeuren, die niet zouden moeten. Men is zo fanatiek en aldoor worden beslissingen van de leiding in twijfel gebracht. Ik stoor me daar aan en zeg er altijd wat van.
Monique motiveert dat je je op een hellend vlak begeeft wanneer je je als ouder of als speler, zo opstelt. De club heeft het item al jaren op de agenda en heeft o.a. onder de leden eerder geflyerd, met Hoe was jouw week van de week?

Daarmee vond onder de spelers een zelfreflectie plaats. Het grappige is dat we deze kreet tot op de dag van vandaag nog steeds horen rondgaan. Wij doen ons best, maar het probleem ligt zo breed en overal in de maatschappij wordt het manifest.
Monique is kritisch, maar staat open voor suggesties. Ze stelt gevestigde regels ter discussie, zoals het feit waarom de thuisclub altijd de grensrechters levert en wat te denken van de buitenspelregel.

Volgend jaar is er groot feest!!
Ja, WVW bestaat dan 90 jaar en dat gaan we groots vieren.

NEC en Feyenoord
We starten de festiviteiten op 5 januari met de Nieuwjaars borrel. Er komt een voetbalplaatjesactie, in samenwerking met de COOP Weurt, over alle spelers van de club. Er komt een jubileumboek met o.a. leuke verhalen van toen en nu. Overigens, ik wil niet al te veel loslaten, want op 5 januari gaat het bestuur de leden hierover informeren. Maar exclusief voor Beuningen.Nieuws .nl toch dit. In het Pinksterweekend van 17, 18 en 19 juni houden we weer het houtenkop toernooi . De kinderen kunnen blijven slapen en we gaan voetballen met het eerste van WVW tegen oud NEC en oud Feyenoord.
Dus misschien lopen hier straks Joop van Daele, Paul Bosvelt, Regi Blinker, John Metgod, Jantje Peters, Dennis Gentenaar en Danny Hoekman wel rond?

Monique is voetbal en Monique is WVW. Als kind ging ze mee naar alle wedstrijden van haar vader, hielp mee in de kantine, verkocht frites, ijs en lootjes. Zoiets vormt je en raak je nooit meer kwijt. Zo voetballen haar drie kinderen ook bij WVW.
Ik zeg vaak tegen de jonge spelers, "Als je nog op de basisschool zit, dan gaan dingen vanzelf , maar wanneer je naar het voortgezet onderwijs gaat verlies je elkaar uit het oog en dan kan WVW een bindende factor in het dorp voor je zijn.
En eh........ Edwin de Waal zei het al: Een sportclub vormt je .

Wat is jouw wens voor de club?
Dat we dit jaar met het eerste kampioen mogen worden. De kans zit erin en een promotie naar de 4e klas is groot, maar kampioen worden dat is echt mijn grootste wens. Stel je voor: In het jubileumjaar kampioen worden. Super!

Vertrekken er wel eens spelers naar grote clubs?
Er lopen hier geregeld scouts van Vitesse en van NEC rond en zo zijn we enkele jonge spelers dan ook "kwijt" geraakt. De meesten bleven echter wel lid van WVW en dat zegt veel. Dat doet me goed.
Kijk, wij stellen ook onze doelen. Voorop staat winnen, maar het moet bovenal gezellig zijn en je moet je hier thuis voelen. In deze sfeer moet WVW zich bewegen.

Ik kom niet los van het voetbal. Monique is voetbal en telkens komen we hierop terug. Ze maakt ongelooflijk vele uren in de club en het wordt tegenwoordig geregeld nachtwerk om het jubileumboek te redigeren. Ze heeft een tomeloze inzet om voor het collectief te gaan. Ze kent alle leden en dan ook nog bij naam.

Waar verbaas je je over in Weurt?
Ter voorbereiding op het jubileumboek neus ik veel in het archief en dan vallen wel een paar dingen op. De betrokkenheid van zo velen, nu en in de achterliggende tijd, voor de club en de vaak voor mij verassende familiebanden hier in het dorp. Het lijkt wel of iedereen familie van elkaar is. Overal lopen lijntjes. Het zou ook leuk zijn om dat eens in beeld te brengen.

De zon was prettig, maar toch komt ook aan dit gezellige interview een eind.

Hoe was mijn week van de week? ........ Monique inspireert.

Het is me duidelijk: Monique Magdelijns is een druk baasje. Ze is gezellig en onderhoudend. WVW is haar alles en ze gaat voor het samenzijn, maar in hemelsnaam, waar haalt ze de energie vandaan?

Duidelijk is: vader en moeder van Bergen legden de basis.

Als je ergens aan begint, dan moet je het ook afmaken

Foto's/tekst: Hans Straten

Ontvang onze dagelijkse nieuwsbrief

Ontvang dagelijks het laatste nieuws van Beuningen.nieuws.nl in je mailbox

Abonneren